کیت بیوشیمی آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST(SGOT

کیت بیوشیمی آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST(SGOT

کیت بیوشیمی آسپارتات آمینو ترانسفراز (AST(SGOT که گلوتامات اگزالوستات ترانس آمیناز (GOT) نیز نامیده می‌شود، از گروه ترانس آمینازها می‌باشد. AST انتقال گروه آمین از –L آسپارتات به منفی آلفا کتوگلوتارات و تیدیل آن به –L گلوتامات را کاتالیز می‌کند. AST به طور وسیعی در بدن انتشار دارد ولی بالاترین میزان آنزیم در قلب، کبد، ماهیچه های اسکلتی و کلیه ها یافت می‌شود. غلظت AST در صورت آسیب به این بافت‌ها افزایش می‎یابد. در برخی اشکال هپاتیت به هپاتیت ویروسی، آنزیم به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد. در آنفارکتوس میوکارد فعالیت AST افزایش یافته و پس از 24-18 ساعت به بالاترین میزان خود می‌رسد و در صورتیکه مجدداً آنفارکتوس پیش نیاید، فعالیت آنزیم به تدریج پایین آمده و پس از ۵ – ۴ روز به میزان طبیعی بر‌می‌گردد. در پی برخی وضعیت‌های پاتولوژیک از جمله نکروز یا هرگونه صدمه به سلول‌های کبدی مانند مصرف الکل و برخی داروها، میزان AST در حد متوسط و در هپاتیت‌های ناشی از مصرف الکل، دیستروفی عضلانی قانقاریا، منونوکلئوز عفونی، پانکراتیت حاد، ابتلا به بیماری های قلبی مانند میوکاردیت و پریکاردیت، آمبولی ریوی و … فعالیت آنزیم افزایش می‌یابد. در مقایل سطح AST در سرم هنگام کمبود ویتامین B6 کاهش می‌یابد.